Workbranch › Poradniki

Jak napisać plik CLAUDE.md dla Claude Code

Każda sesja Claude Code zaczyna się z pustym kontekstem, więc w kółko powtarzasz te same polecenia budowania i zasady projektu. Plik CLAUDE.md rozwiązuje ten problem. Z tego poradnika dowiesz się, gdzie go umieścić, co powinien zawierać i jak sprawdzić, czy Claude naprawdę go czyta.

Zaktualizowano 30 października 2026

Lokalizacje i polecenia opisane poniżej sprawdziliśmy w dokumentacji Claude Code od Anthropic w październiku 2026. Interfejs Claude Code jest po angielsku, więc nazwy poleceń i opcji podajemy w oryginale. Jeśli czegoś brakuje w twojej wersji, uruchom claude update.

Gdzie znajdują się pliki CLAUDE.md

Możesz mieć kilka plików, każdy o innym zasięgu. Claude Code łączy je wszystkie, zamiast pozwalać jednemu zastąpić drugi; te bardziej szczegółowe są czytane na końcu.

Pliki z folderu, w którym uruchamiasz Claude, i z każdego folderu powyżej wczytują się przy starcie. CLAUDE.md w podfolderze wczytuje się później, gdy Claude przeczyta lub zmieni plik w tym podfolderze.

Utwórz plik poleceniem /init

1. Otwórz terminal w głównym folderze projektu i uruchom claude.
2. Wpisz /init. Claude przejrzy kod i napisze wstępny CLAUDE.md z poleceniami budowania, instrukcjami testów i konwencjami, które znajdzie. Jeśli CLAUDE.md już istnieje, zaproponuje poprawki zamiast go nadpisywać.
3. Przeczytaj szkic i usuń wszystko, co oczywiste lub błędne.
4. Dopisz to, czego Claude nie wyczyta z kodu: podjęte decyzje, osobliwości środowiska, zasady typu „nigdy nie rób X”.
5. Zatwierdź plik w repozytorium (commit), żeby współpracownicy dostali te same instrukcje.

Żeby później coś zmienić, uruchom /memory. Polecenie pokazuje lokalizacje twoich plików CLAUDE.md i CLAUDE.local.md dla zakresu użytkownika i projektu, także tych, które jeszcze nie istnieją, i otwiera wybrany plik w edytorze. Możesz też po prostu napisać dodaj to do CLAUDE.md.

Co w nim umieścić

Prosty test: jeśli musiałeś powiedzieć Claude coś dwa razy, to należy do pliku. Typowe momenty na dopisanie linii: Claude powtarza błąd, przegląd kodu wyłapuje coś, co powinien był wiedzieć, albo wpisujesz tę samą poprawkę co w poprzedniej sesji.

• Polecenia: jak budować, testować, lintować i uruchamiać projekt.
• Struktura: gdzie leży kluczowy kod, na przykład obsługa API jest w src/api/handlers/.
• Konwencje: nazewnictwo, formatowanie, zasady dotyczące gałęzi i commitów.
• Wiedza zdobyta z trudem: rzeczy, na których potknąłby się nowy członek zespołu.

Pisz zasady, które da się sprawdzić. Uruchom npm test przed commitem działa lepiej niż przetestuj swoje zmiany. Grupuj linie pod nagłówkami i w punktach, a sprzeczne instrukcje usuwaj, bo Claude może zastosować dowolną z nich. Procedury wieloetapowe i zasady ważne tylko dla jednej części kodu lepiej umieścić w skillu albo w regule ograniczonej do ścieżek.

Niech będzie krótki i uporządkowany

• Rozmiar: celuj w mniej niż 200 linii na plik. Dłuższe pliki zajmują więcej kontekstu i są przestrzegane mniej niezawodnie.
• Importy: wpisz @README lub @docs/git-instructions.md, żeby dołączyć inny plik. Ścieżki są względne wobec CLAUDE.md, a importy można zagnieżdżać do czterech poziomów. Zaimportowane pliki nadal zużywają kontekst, więc to pomaga w organizacji, a nie w rozmiarze. Gdy projekt po raz pierwszy importuje plik spoza folderu, Claude Code prosi cię o zgodę.
• Folder reguł: pliki tematyczne, takie jak testing.md, umieść w .claude/rules/. Dodaj na górze pole paths (na przykład src/api/**/*.ts), a reguła wczyta się tylko wtedy, gdy Claude pracuje na pasujących plikach.
• Przegląd: w nowszych wersjach /doctor prompt-audit prosi Claude o wyszukanie nieaktualnych lub sprzecznych instrukcji i zaproponowanie zmian, bez zmieniania czegokolwiek, dopóki się nie zgodzisz.

CLAUDE.md a auto memory

Claude Code prowadzi też własne notatki, nazywane auto memory (automatyczna pamięć). CLAUDE.md piszesz ty; auto memory pisze Claude na podstawie twoich poprawek i preferencji. Jest przechowywana osobno dla każdego repozytorium w ~/.claude/projects/<project>/memory/, z indeksem MEMORY.md, którego pierwsze 200 linii (lub 25KB) wczytuje się do każdej sesji. Zostaje na twoim komputerze i nie jest udostępniana przez git. Gdy mówisz pamiętaj, żeby zawsze używać pnpm, trafia to do auto memory; funkcję włączysz lub wyłączysz przełącznikiem w /memory. Do wszystkiego, co powinien dostać cały zespół, używaj CLAUDE.md.

Warto wiedzieć

• Claude Code jest dostępny w planach Pro i Max w ramach tej samej subskrypcji co aplikacje Claude; dla członków planów Team i Enterprise jest osobny artykuł pomocy.
• CLAUDE.md wpływa na zachowanie, ale go nie wymusza. Polecenia lub pliki blokuj regułami uprawnień w ustawieniach.
• CLAUDE.md z głównego folderu projektu jest ponownie wczytywany z dysku po /compact, więc zapisane w nim zasady przetrwają długie sesje, a zasady wpisane tylko w czacie mogą przepaść. Pliki z podfolderów i reguły ograniczone do ścieżek wracają, gdy Claude znów dotknie pasujących plików.
• Pliki w folderach dodanych przez --add-dir nie są wczytywane, chyba że ustawisz CLAUDE_CODE_ADDITIONAL_DIRECTORIES_CLAUDE_MD=1.

Jeśli to nie działa

• Claude ignoruje instrukcję. Uruchom /context i zajrzyj do sekcji Memory files (pliki pamięci). Jeśli pliku tam nie ma, Claude go nie widzi: sprawdź nazwę pliku i czy uruchomiłeś Claude we właściwym folderze.
• Zasady są przestrzegane tylko czasami. Doprecyzuj je, usuń sprzeczności z innymi plikami CLAUDE.md lub reguł i skróć plik.
• Import się nie wczytuje. W ścieżce ze spacjami przed każdą spacją musi stać ukośnik wsteczny, ścieżka w cudzysłowie nie jest importowana, a ścieżka w odwrotnych apostrofach zostaje zwykłym tekstem. Importy spoza projektu wymagają twojej jednorazowej zgody.
• Wygląda na to, że brakuje CLAUDE.md z podfolderu. Wczytuje się dopiero wtedy, gdy Claude dotknie pliku w tym podfolderze.

Decyzje i zadania trzymaj poza plikiem

CLAUDE.md służy do trwałych zasad, a nie do otwartych zadań z tego tygodnia. Tę część obsługuje wtyczka Workbranch dla Claude Code: uruchom /workbranch:save, a Claude zapisze zadania, decyzje i otwarte pytania z sesji w projekcie Workbranch, a gdy sesja startuje w folderze połączonym z projektem Workbranch, wtyczka pokaże, co jest tam jeszcze otwarte. Na app.workbranch.ai czeka 3-dniowy darmowy okres próbny.

Źródła

• How Claude remembers your project (Claude Code Docs, sprawdzono 30 października 2026)
• Commands (Claude Code Docs, sprawdzono 30 października 2026)
• Use Claude Code with your Pro or Max plan (Centrum pomocy Claude, sprawdzono 30 października 2026)

Najczęściej zadawane pytania